1-Emaneti kirletmeden bir sonraki nesle temiz bırakmak.

2-Sağlıklı nesiller yetiştirmek.

Dünyanın kirlenmesi üzerine çok yazılıp çiziliyor; ama insan beslenmesinin temeli bitkiye dayanır. Nasıl mı?

İnsan besin zincirinde iki temel besin kaynağı vardır. Bunlardan birisi hayvansal diğeri ise bitkisel besinlerdir. Hayvanlarda genelde bitkilerden beslendiğine göre demek ki temel kaynak yani başlangıç bitkidir. Eğer sağlıklı insan nesli yetiştirilmek isteniyorsa önce sağlıklı bitki yetiştirilmelidir. Bu bilinçli bir besleme ahlakı ve kültürü ile mümkündür. Sağlıklı bitki önce sağlıklı tohum seçimi ile başlar. Sonra tohum ekiminden hasada kadar dengeli ve bilinçli besleme ile devam eder. Derken uygun depolama ve tüketiciye sunumla son bulur. Bun zincirin her lokması başlı başına önem arz etmektedir. Günümüzde ticari kaygılar bu aşamalar da çeşitli istismarları da beraberinde getirmiştir.

Mesela tohumu ele alırsak; tohum ilk zamanlarda yetiştirilen bitkilerin en sağlıklısından elde edilirdi. Böylece bikrinin besin değerinde ve aromasında bir bozulma olmazdı. Sonra hibrit (melez) tohuma gidildi. Yani mevcut türlerin çapraz döllenmeleri ile yeni tohumlar elde edildi (-teşbihte hata olmaz- daha açık bir örnekle eşek ve attan elde edilen katır gibi). Yalnız domates için düşünürsek; salçalık için ayrı hibrit, sofralık için ayrı, bunların da açık alan (tarla) ve sera versiyonları için ayrı ayrı hibritler üretildi. Daha sonar bilim insanların metrenin milyarda bir küçüldüğünü görme ve uygulama yeteneği kazanınca, yani nano boyutta üretim yeteneği kazanınca transgenetik yöntemle yeni tohumlar elde edildi. Bu olay olağanüstü ticari kazançlar sağlamakta, eğer kontrolden çıkarsa o zaman bütün canlıları ve de emanet dünyamızı tehdit etmektedir. Yapılan araştırmalar dünyada transgenetik ürün teknolojisinin 4 temel üründe yoğunlaştığını, bunların da Soya Fasulyesi, Pamuk, Kanola ve Mısır olduğunu ortaya çıkartmıştır. Mısırdan örnek verecek olursak, Transgenetik Mısır: Genetik yapısı değiştirilmiş mısır (Bt-modifiye Mısır). Normalde Bt (Basillus thuringiensis) isimli bir bakteri tarafından üretilen ve mısıra zarar veren birçok böceğe karşı öldürücü etkiye sahip bir proteinin genetik yollarla bu bitkiye aktarılması (modifiye edilmesi) sonucu elde edilen mısır çeşidi 2000 yılı verilerine göre dünyada 140 milyon hektar mısır ekili alanın % 7’si, 10,3 milyon hektarı transgenetik mısır ile kaplı olduğunu ortaya koymaktadır(1). Burada en önemli tehlike genetik yollarla üretilen ürünlerin kendi özelliklerini yerli ırklara da bulaştırarak doğal biyolojik çeşitliliğin bozulmasında büyük tehdit oluşturması ve genetik yapısı değiştirilmiş bu tür tarım çeşitlerinin bilinçsiz kullanımının insan sağlığı üzerinde olumsuz etkileri almasıdır. Mesela mısırın bildiklerimiz dışında kullanım alanına bakalım: Nişasta bazlı şeker (NBŞ); şeker pancarı ve şeker kamışından üretilen şekerlerin (sakaroz) dışında, nişasta bazlı hammaddelerden (mısır vb), çeşitli kimyasal yollarla üretilen ve kolalı içecekler, bisküvi, şekerleme, helva, baklava, sakız vb. ürünlerin üretiminde kullanılan bir tatlandırıcıdır. Bir mısır tohumunun hayatımızın ne kadar geniş bir alanını etkilediğini bir başka açıdan sunmaya çalıştım. Bunun buğday, domates, salatalık vs. gibi tüketim ürünlerinde olduğunu düşünelim. Tohumun dışında –tohumdan hasada kadar- kullanılan gübre, hormon, pestisid (ilaç) vs. gibi kullanılan enstrümanları da ele alırsak, bu enstrümanların kontrolsüz kullanımından nelerin olacağını tahmin etmek gerçekten çok zor. Ne doğrarsak aşımıza o gelir kaşığımıza.

Gelin emanet dünyamıza ve neslimize sahip çıkalım.

Selam ve saygılarımla,

Dr. Halim AYDIN